Yetmiş yaş, çoğu insanın evde oturup ilaç saatini beklediği bir dönemdir. Ama bu yaşlı kadın her gün semt pazarında tezgâhının başında duruyordu. Sebze satıyor, müşterileriyle pazarlık yapıyor ve yüzünden gülümsemeyi eksik etmiyordu. Hayatta kimsesi kalmadığı için çalışmaya mecburdu.
Yetmiş yaşında bir kadın…
Şiddetli bir sağanak…
Ve elinde büyük bir çanta taşıyan, sekiz yıl hapis yatmış bir adam…
O akşam kimse durmamıştı. Ama o durmuştu.
Yaşlı kadın, semt pazarında bütün gün ayakta kaldıktan sonra evine dönüyordu. Yağmur camlara sert sert vuruyor, silecekler yetişemiyor, yol suyla kaplanıyordu. Rahmetli eşinin “Yağmurdan korkma, direksiyondan kork” sözünü hatırlayarak dikkatle ilerliyordu. Derken kaldırımda titreyen o adamı gördü.
Ensesi kazınmış, kolları dövmeli, yüzü sert çizgilerle dolu bir adam… Elindeki siyah çanta ağır görünüyordu. Kimse onu arabasına almamıştı.
Kadın önce geçti. Sonra aynadan baktı. Adamın titrediğini gördü. Ayağını frene bastı.
Adam yaklaştı, gözlerinde yorgunluk vardı.
“En yakın otele kadar bırakır mısınız?” dedi. “Bugün çıktım… sekiz yıl yattım.”
Kadın bir an durdu. İçinde korku vardı. Ama merhameti daha ağır bastı. Kapıyı açtı.
Araba hareket etti.
Bir süre sessizlik oldu. Yağmurun sesi içlerini dolduruyordu. Sonra adam sordu:
“Benden korkmuyor musun? Sana zarar verebilirim.”
Kadın sakin bir sesle cevap verdi:
“Korkuyorum. Ama kaybedecek bir şeyim kalmadı.”
Bu söz arabada asılı kaldı. Adam başını çevirdi, kadına baktı ama bir şey demedi.
Şehir merkezine yaklaştıklarında yol aniden daraldı. Yağmur daha da şiddetlendi. Tam o sırada arkalarından bir araç hızla yaklaştı. Farları aynada parladı.
Adamın yüzü bir anda değişti.
“Sağa çekme,” dedi sertçe.
Kadın şaşırdı. “Neden?”
“Sağa çekme,” diye tekrarladı, sesi bu kez daha gergindi.
Arkalarındaki araç selektör yapıyordu. Israrla yaklaşıyordu.
Kadın yavaşladı ama sağa çekmedi. Arkadaki araç bir anda yanlarına kırdı. İçinde iki adam vardı. Camları karartılmıştı.
Yaşlı kadının kalbi hızlandı.
“Bunlar beni takip ediyor,” dedi eski mahkûm alçak sesle. “Otogardan beri.”
“Niye?” diye sordu kadın.
Adam çantayı sıkıca kavradı.
“İçinde para var.”
Kadının elleri direksiyonda gerildi.
“Nasıl para?”
“Benim değil. Cezaevinden çıkan birine emanet verdiler. Teslim etmezsem… yaşatmazlar.”
Yan araç aniden önlerine kırdı. Kadın refleksle frene bastı. Lastikler suda kaydı. Araba savruldu ama kontrolü kaybetmedi.
Eski mahkûm kapıyı açmaya yeltendi devamı icin sonrki syfaya gecinz...
