Adım Deniz. Yirmi iki yaşındayım ve hayatta sahip olduğum her şeyi, tek bir adama, babam Ferhat'a borçluyum. Annemi hiç tanımadım.…
Devamını OkuFerhat ile tam yetmiş iki yıl aynı yastığa baş koyduk. Kuzguncuk’taki o eski ahşap evimizin gıcırdayan merdivenleri, her sabah demlenen…
Devamını OkuBeşiktaş'taki o küçük, deniz gören apartman dairemiz, eşim Burak ve yedi yaşındaki kızımız Defne ile birlikte kurduğumuz huzur dolu kozamızdı.…
Devamını OkuKadıköy Moda'nın o meşhur kalabalığı, o cumartesi sabahı penceremden içeri sızarken, benim dünyam sadece iğne, iplik ve beyaz saten kumaştan…
Devamını OkuFatih’in o dar, yokuşlu sokaklarında sabahın erken saatleri her zaman bir telaşla başlar. Ancak o cumartesi sabahı bizim evimizde huzurlu,…
Devamını Okuİzmir'in Karşıyaka sahiline vuran dalga sesleri, yirmi beş yıllık evliliğimiz boyunca bana hep huzur vermişti. Ben Ayşe, eşim Tarık ile…
Devamını OkuAnkara'nın soğuk ve gri sabahlarında, yirmi beş yıllık evliliğimizin sıcaklığı her zaman en büyük sığınağım olmuştu. Ben Zeynep, kocam Mustafa…
Devamını Okuİstanbul'un telaşından uzak, Üsküdar'ın o eski, ıhlamur kokulu sokaklarından birinde, Ferhat ile yirmi beş yıllık evliliğimizi sessiz ve huzurlu bir…
Devamını OkuÜsküdar'ın dar sokaklarında yağmur çiselemeye başlarken, göğsüme oturan o ağır taşı söküp atamıyordum. Telefonum çaldığında, ekranda eski kocam Selim'in adını…
Devamını Oku