Akrabalarım dedemden kalan o çorak tarlayı “Beş para etmez” diyerek bana kitleyip bütün değerli malları bölüşmüşlerdi

Dedemin helvası henüz soğumamıştı ki, miras sofrası bir kurtlar sofrasına dönüştü. Amcalarım, halalarım ve onların hırslı çocukları, şehrin göbeğindeki apartman dairelerini, Ege’deki zeytinlikleri ve dedemin yıllardır biriktirdiği nakit parayı kapış kapış bölüştüler. Ben ise köşede, yetim kalmış bir çocuk mahcubiyetiyle sıramı bekliyordum. En son masada tek bir tapu kaldı: Kasabanın en uç noktasında, kuş uçmaz kervan geçmez, toprağı çatlamış, üzerinde tek bir otun bile bitmediği o meşhur "Kıraç Tepe".

Amcam Kazım, tapuyu önüme bir sadaka verir gibi fırlattı. "Bak oğlum," dedi bıyık altından gülerek, "Biz sana iyilik ediyoruz. Burası dedenin en geniş arazisi. Gerçi beş para etmez, taşından başka bir şey çıkmaz ama olsun; başını sokacak bir kulübe yaparsın, kimse sana karışmaz." Diğerleri de kıs kıs gülerek bu kararı onayladılar. Beni o çorak tarlaya, kendi deyimleriyle "çöplüğe" mahkûm edip, lüks arabalarına binerek uzaklaştılar.

On yıl... Tam on yıl boyunca o tarlada ter döktüm. İlk yıllar sadece rüzgârın ve yalnızlığın sesini dinledim. Akrabalarım bayramlarda bile aramadılar. Duyduğuma göre, bölüştükleri malları lüks içinde tüketmişler, çoğu yanlış yatırımlarla veya kumar tutkusuyla ellerindekini eritmişti. Bense o "beş para etmez" dedikleri toprağa tırnaklarımla tutundum. Bir gün su çıkarmak için kazdırdığım derin sondaj kuyusu, hayatımın değil, tüm bölgenin kaderini değiştirecek o mucizeyi fışkırttı.

Yerin yüzlerce metre altından çıkan şey sadece su değildi; 60 derece sıcaklıkta, mineralleriyle bölgeyi bir sağlık merkezine dönüştürecek devasa bir jeotermal kaynaktı. Ama asıl sürpriz bu da değildi. Kaynağın çıktığı yatağın çevresinde yapılan geniş çaplı kazılarda, tarihin tozlu sayfalarından fırlamış, bozulmamış bir Roma hamamı ve antik bir yerleşim yeri gün yüzüne çıktı. Bir anda o "çorak tarla", dünyanın dört bir yanından arkeologların, yatırımcıların ve devletin odak noktası haline geldi. Tarlanın altına kurulan devasa termal tesis ve yanındaki müze-otel kompleksiyle, o tepenin değeri on yılda on bin katına çıktı devamı icin sonrki syfaya gecinz...