Müdür, 9 Yaşındaki Bir Kızın Her Gün Kantinden Artan Yemekleri Aldığını Fark Etti — Onu Takip Edince Öğrendiği Gerçek Yüreğini Burktu
Küçük bir Anadolu ilçesindeki bir ilkokulda son zil çaldığında koridorlar çocuk sesleriyle doluydu. Okul müdürü Ahmet Bey için ise günün en anlamlı anı başlıyordu: Öğrencileri doğal halleriyle gözlemlediği o kısa zaman dilimi.
Bir gün pencereden bakarken dördüncü sınıfa giden, iki örgülü saçları olan 9 yaşındaki Sude’yi fark etti. Sude, kantinden aldığı sandviç ve artan yiyecekleri dikkatlice peçeteye sarıyor, kimseye fark ettirmeden çantasına koyuyordu. Bu durum bir kez değil, neredeyse her gün tekrarlanıyordu.
Sude sessiz, saygılı ve başarılı bir öğrenciydi. Ancak son zamanlarda yorgun görünüyordu. Kıyafetleri biraz bol, ayakkabıları eskiydi. Ahmet Bey bunun basit bir alışkanlık değil, bir ihtiyaç olabileceğini düşündü.
Bir gün okul çıkışında onu uzaktan takip etti. Sude ana caddeye değil, arka sokaklara yöneldi. Bakımsız evlerin bulunduğu bir mahallede, boyası dökülmüş küçük bir evin önünde durdu. Kapıyı yaşlı ve zayıf bir adam açtı. Sude çantasından çıkardığı yemek paketini ona uzattı. Adam sevgiyle kızın omzuna dokundu ve içeri aldı devamı icin sonrki syfaya gecinz...