Gelinim bana düğününde giymem için beyaz, uzun bir elbise hediye etti – törene vardığımda nutkum tutuldu.
Yani, gelinim bana düğününde giymemi istediği güzel beyaz bir elbise içeren bir kutu hediye etti. İlk başta, geçmişte anlaşmazlıklarımız olduğu için beni tuzağa düşürmeye çalıştığını düşündüm. Ama bana tekrar tekrar başka bir şey giyersem üzüleceğini söyledi.
Tören günü çok korkmuştum. Ellerim titreyerek geldim, herkesin dönüp ne kadar kötü bir kayınvalide olduğumu fısıldamasını bekliyordum. Ama mekana girdiğimde, ağzım açık kaldı.
Mekana adımımı attığım anda kalbim göğsümden fırlayacak sandım. Kristal avizelerden süzülen ışık, beyaz güllerle kaplı kemerler, fonda çalan o yumuşak müzik… Ama beni asıl durduran şey, herkesin bana bakıp fısıldaması değildi. Tam tersine, kimse bana tuhaf gözlerle bakmıyordu. Hatta birkaç kişi gülümseyerek başını salladı. O an fark ettim: salondaki her kadın beyaz giymişti. Kimi fildişi, kimi kırık beyaz, kimi süt rengi… Benim üzerimdeki uzun elbise ise hepsinden farklıydı; sade ama zarif, ağır ama gösterişsizdi.
Bacaklarımın titremesi bir an durdu. “Bu da ne şimdi?” diye geçirdim içimden. Yanımdan geçen genç bir kız kulağıma eğilip, “Ne kadar zarifsiniz, gelinimizin fikriydi, değil mi?” dedi. Cevap veremedim. Boğazıma bir yumru oturmuştu. O an gelinimle göz göze geldik.
Uzaktan bana baktı. Yüzünde öyle bir gülümseme vardı ki… Ne meydan okuyan, ne alaycı. Sakin, kendinden emin ve sıcacık. Elindeki buketi hafifçe kaldırıp başıyla beni işaret etti. Sonra mikrofonu aldı.
“Bugün burada, benim için çok özel olan bir kadını onurlandırmak istiyorum,” dedi. Salon sessizleşti. Kalbim yeniden hızlandı. “Hayatımda annelik sadece beni doğuran kişiyle sınırlı olmadı. Beni büyüten, bana yol gösteren, ama bazen de bana en çok direnen kadın… kayınvalidem.”
Nefesim kesildi. Geçmişteki tartışmalarımız, kırıcı sözlerimiz, suskunluklarımız bir film şeridi gibi geçti gözümün önünden. Onun modern tavırlarına alışamamıştım, o da benim her şeye karıştığımı düşünmüştü. Birbirimizi sevmiştik belki ama bunu hiç becerememiştik devamı icin digr sayfya gecinz...