Yoksul ayakkabıcı, tüm birikimini çaresiz bir okul kızına yardım etmek için harcamıştı. Yıllar sonra kız geri döndü ve hayatını değiştirdi.

“O gün verdiğiniz para sadece okul harcı değildi,” dedi. “O para benim hayatımı kurtardı.”

Elif anlatmaya başladı. O gün okula parayı yatırmış, ceza almamıştı. Öğretmenleri durumu fark etmiş, annesine destek olunmasını sağlamıştı. Zor yıllar geçmişti ama Elif okulu bırakmamıştı. Burs kazanmış, üniversiteye gitmişti. Hukuk okumuştu. Şimdi ise büyük bir şirketin sosyal sorumluluk projelerinden sorumluydu.

“Yıllarca sizi aradım,” dedi Elif. “Sokak sokak gezdim. En sonunda buldum.”

Ayakkabıcının gözlerinden yaşlar aktı.
“Ben hiçbir şey yapmadım kızım,” dedi. “Sadece insanlık…”

Elif ayağa kalktı, arabanın bagajını açtı. İçinden bir zarf ve küçük bir anahtar çıkardı.devamı..