Sadece bir yıldır evliydi ama kocası her gece annesinin odasında uyuyordu

Grace'in zihni kafa karışıklığıyla dönüp duruyordu. Bu bir ritüel miydi? Geçmişe umutsuzca tutunan bir annenin düzenlediği gece transı mı? Yoksa daha karanlık bir şey miydi, Grace'in asla anlamaması gereken sırlarla dolu bir anlaşma mıydı?

Aniden Bayan Turner'ın sesi yükseldi, net ve emredici bir şekilde fırtınanın uğultusunu paramparça etti. "Kalmalı," dedi Grace'in tüylerini diken diken eden bir kesinlikle. Ethan monoton bir şekilde cevap verdi: "Kalmalıyım." Saat bir sarkaç gibi sallanıyordu ve Bayan Turner'ın gözleri hararetli bir yoğunlukla parlıyordu.

O anda Grace anladı. Bu sadece rahatlık ya da uykusuzlukla ilgili değildi. Bayan Turner'ın Ethan'a ihtiyacı vardı - sadece fiziksel olarak değil, özüne, bağlılığına, varlığına. Ve Ethan, eski aile bağlarının ve belki de babasının ölümünden kaynaklanan suçluluk duygusunun büyüsü altında, isteyerek ya da istemeyerek bu ihtiyacı karşılamak zorundaydı.

Vahiy Grace'e soğuk bir dalga gibi çarptı ve onu koridorda titretti. Bu, kocasını kaçamayacağı bir geçmişe ve bırakmayı reddeden bir anneye bağlayarak pazarlık etmediği bir gerçekti.

Grace yatak odalarına çekildi, zihni başlı başına bir fırtınaydı. Ethan'ı bu döngüden kurtarabilecek miydi? Yoksa kendi evliliğinde yabancı, gözlemci olmaya mı mahkumdu?G'rselden son sayfamıza ılerleyelım...