Lise zorbası tüm okulun önünde ona hakaret etti ve alay etmeye başladı

Anna sırtını dikleştirdi, konuşurken sesi sabitti: "Müdüre dikkat çekmek ya da sorun çıkarmak için söylemedim. Bunu yaptım çünkü yapılacak doğru şey buydu. Yaptığın şey yanlıştı ve bunu biliyorsun."

Sözleri yumuşak bir şekilde söylenmesine rağmen spor salonunda yankılandı ve orada bulunan her öğrencinin kulaklarına ulaştı. Zorbanın gülümsemesi bozuldu, kabadayılığı biraz azaldı. En azından bu kadar önemsiz görünen biri tarafından meydan okunmaya alışık değildi.

Ama Anna'nın işi bitmemişti. Telefonunu yavaşça cebinden çıkardı ve herkesin görebileceği şekilde havaya kaldırdı. "Ve eğer durmazsan, herkesin ne yaptığını bilmesini sağlayacağım. Her şeyi kaydettim."

Kalabalık sessizdi, hava şaşkınlık ve inanamayarak elektrikleniyordu. Zorbanın yüzü kıpkırmızı oldu, içinde öfke ve utanç savaşıyordu. Etrafına bakındı, bu kadar sıkı tuttuğu gücün elinden kayıp gittiğini ve bunu durdurmak için yapabileceği hiçbir şey olmadığını fark etti.

Anna devam etti, sesi sarsılmazdı. "Bu dizlerinin üzerinde olmakla ilgili değil. Ayağa kalkmakla ilgili. Doğru olan için. Diğerleri için. Kendin için."G'rselden son sayfaya ılerleyelım...