Kocama duygusal veda ettikten sonra hastaneden ağlayarak çıktım… ama
Rahatlama üzerime ağır bir dalga gibi geldi ve duvara yaslandım, bacaklarım bundan neşeyle zayıftı. Daniel'in şansı olacaktı. Tüm belirsizlikten sonra, nihayet bir kesinlik ışığı vardı, kalp kırıklığıyla bitmeyen bir ileriye giden yol. Bir zamanlar acı dolu gözyaşlarım şimdi minnettar ve umutla akıyordu.
O anda, öngörülemez ve çoğu zaman acımasız olan hayatın aynı zamanda sürprizler de barındırabileceğini fark ettim — beklemediğiniz anda her şeyi değiştiren türden. Daniel'in savaşı henüz bitmemişti, ama şimdi bir savaş şansı vardı ve birlikte, önümüzdeki yolculukla yüzleşecektik, yenilenmiş direnç ve umutla donanmıştık.
