Karısının yakılması sırasında bir koca, karnının hareket ettiğini görür.

Rowan'ın zihni hızla çalışıyordu, az önce tanık olduğu şeyi umutsuzca rasyonelleştirmeye çalışıyordu. Hareket o kadar hafif, o kadar olasılık dışıydı ki, neredeyse kendini ışığın bir oyunu ya da kederli hayal gücünün bir ürünü olduğuna inandırdı. Ama derinlerde, ilkel bir içgüdü ona harekete geçmesi için bağırdı.

Kalbi küt küt atan Rowan, inançsızlığının sisinden kurtuldu ve krematoryumda toplanan herkesi şaşırtarak bağırdı. Rahip durakladı, sesi bocaladı, küçük kalabalığın arasında şaşkınlık ve endişe mırıltıları dalgalandı. Mesafeli bir memnuniyet ifadesiyle kenarda duran Beatrice bile, oğlunun ani patlaması karşısında bir an için şaşırdı.

"Dur!" Rowan ağladı, sesi çaresizlikten çatlıyordu. "Ölü yakmayı durdurun!"Devamı dıger sayfamızdadır...