Karısını yedi günlük bir iş gezisine gönderdikten sonra, koca metresiyle yalnız kalmaktan dolayı heyecanlıydı; ama eve döndüğünde, orada gerçek bir sürprizin onu beklediğinden haberi yoktu

“O… bir meslektaş. Evet, meslektaş. Biz… ee… bir proje üzerinde çalışıyoruz…” diye mırıldanmaya başladı koca.

“Meslektaş mı?” diye tekrarladı kayınvalide, yavaşça öne eğilerek sanki avını inceliyormuş gibi. “İlginç. Ve neden ‘meslektaşın’ bavulla geliyor? Tam kızımın başka bir ülkeye uçtuğu günde?”

Metres arkasına daha fazla saklanmaya çalıştı, ama çok geçti. Kayınvalide zaten telefonunu çıkarmıştı.

“Peki, bunu hemen açıklığa kavuşturacağız.”

Kızını aradı. Karısı, havaalanında uçağa biniş kapısının yanında dururken, önce inanamadı. Sonra görüntülü arama istedi. Metresi gördü, bavulu gördü, annesinin kepçeyi tuttuğu ve arkasında dağınık oturma odasını gördü — ve tek kelime olmadan her şeyi anladı.

İki saat sonra karısı zaten evdeydi.

Sessizce girdi, kocasına bakmadan bile. Sadece soğukça dedi:

“Boşanma davası açıyorum.”

Koca aynı yerde duruyordu, aynı gri ev tişörtüyle, sanki taşa dönmüş gibi. Metres panikle eşyalarını kaptı ve veda bile etmeden kaçtı.