Her Gece, Kara Köpek Bebeğe Hırladı — Ta ki Baba Çağırana Kadar

Sanki ötesinde ne varsa meydan okuyormuş gibi. Memur, Ink'in bakışlarını takip etti; merakı tedirginliğe dönüştü. Eldivenli eliyle dikkatlice çatlağa uzanıp kenarlarını yokladı. Parmakları soğuk ve metalik bir şeye değdiğinde yüzü gerildi.

"Burada bir şey var," diye duyurdu ortağına, hemen yanına geldi. El fenerlerinin ışığını kullanarak gizli alanı dikkatlice açmak için birlikte çalıştılar. Odadaki atmosfer gerginleşti, beklenti bilinmeyene karşı hissedilir bir korkuyla karıştı.

Tahta gıcırdadı ve görevliler içeri bakabilecek kadar açıklığı genişletmeyi başardılar. Gizli gerçek ortaya çıkınca Son ve Han'ın ağzından toplu bir nefes sesi yükseldi. Karanlık girintilerin arasında unutulmuş bir kalıntı yatıyordu: Zamanın dokunmadığı, ancak kalın bir toz ve örümcek ağı tabakasıyla kaplı, küçük, paslı bir sandık. Böyle bir şeyin bu kadar rahatsızlığa neden olması imkânsız gibi görünse de, varlığı inkâr edilemez derecede ürkütücü bir aura yayıyordu.g'rsele ilerlyn devamı dger sayfda..