Hasan Ağa’nın Mirası

Fakat asıl hazine mektupların son satırındaydı:

"Benim servetim altınlarım değildi. Ben, insanların duasını biriktirdim Mehmet’im. Eğer bu mektubu sen bulduysan, bil ki bu toprakları emanet edecek kişi sensin. Bu çiftliği büyüt, iyilik yap, çalışkan ol. Asıl miras budur."

Mehmet’in gözleri doldu. Kutunun içindeki altınlar zengin edecek kadar çok değildi, ama Hasan Ağa’nın sözleri nesilden nesile aktarılacak kadar değerliydi. O gün Mehmet, tarlasının ortasında durup rüzgârın getirdiği hafif sesi dinledi. Sanki dedesi ona “Aferin evlat” diyordu.

Mehmet kutuyu evine götürdü, altınları sakladı ama mektupları çerçeveletip duvara astı. O günden sonra köy halkı Mehmet’in çiftliğinin daha da bereketlendiğini, Mehmet Abi’nin ise herkese daha çok yardım eder hale geldiğini söyledi. Çünkü o artık sadece bir çiftçi değil, dedesinin iyilik mirasını taşıyan bir emanetçiydi.

Ve böylece, yıllarca gizem yaratmış Hasan Ağa’nın hazinesi, sonunda gerçek anlamıyla bulunmuş oldu.

SON