Hamileliğim sırasında her şey değişti: Bir zamanlar sevgi dolu ve ilgili kocam bir yabancıya dönüştü
İncitici Sözler ve Artan Umursamazlık
Her şey zararsız yorumlarla başladı: “En azından pijamalarınla bütün gün yatmak yerine düzgün giyinebilirsin.” Bunu söylerken, günlerimi dayanılmaz bulantılarla mücadele ederek geçirdiğimi fark etmiyordu.
Sonra eleştirileri yoğunlaştı. Bir akşam işten döndüğünde homurdandı, “Bütün gün yatıyorsun ve bu ev berbat durumda.”
Acımı yuttum ve açıklamaya çalıştım, “Arnie, başım dönüyor, her yerim ağrıyor...” Ama dinlemedi.
Günler geçti ve Arnie giderek daha uzaklaştı. Eve geç geliyordu, hep telefonuna gömülüydü. Mesajlarını okurken gülümsediğini görüyordum, ama sorular sorduğumda kaçamak cevaplar veriyordu: “Sadece çalışıyorum.”
Her Şeyi Değiştiren İhanet
Bir gece, sekiz aylık hamileyken, gece yarısını çoktan geçmişti döndüğünde, üstünde benimkine benzemeyen bir parfüm kokusu vardı.
Ona baktım, kalbim sıkışarak. “Neredeydin?” Sesim titriyordu.
Başını bile kaldırmadı. Anahtarlarını masaya fırlatarak kısa bir cevap verdi, “Sana ne.”
Sonra sesini yükseltti, mutfakta bir şey ararken: “Akşam yemeği nerede?”
Kanepeyi terk etmek için kendimi zorladım, sırt ağrısı ve bacaklarımın tutukluğuna rağmen. “Denemeye çalıştım, ama en ufak koku bile beni kusturmak istiyor...”
Arnie yüksek sesle iç çekti. “En azından bulaşıkları yıkayabilirdin.”
Sitemleri yağmur gibi yağmaya devam etti: “İşten dönüyorum ve burası kaos! Bütün gün hiçbir şey yapmıyorsun!”
Gözlerim doldu, ama yine de onu anlamaya çalıştım: “Arnie, elimden geleni yapıyorum. Çok yorgunum...”
Alaycı bir şekilde güldü. “Neden yorgunsun? Bütün gün eşofmanla oturmaktan mı?”
Elimi karnıma koydum. “Çocuğumuzu taşıyorum...”
Beni keskin bir şekilde kesti: “Bunu bahane etme! Kız kardeşim hamileyken en azından kocasına bakıyordu. Yemek yapıyor, temizliyor ve çekici kalıyordu. Senin halin perişan.”
Sözleri bir bıçak gibi saplandı. Şoktaydım. Sevdiğim adamın artık var olmadığını fark ettim. Ama buna izin vermek yerine, içimde bir fikir filizlendi.
Düşünüyordu ki her şeye gücü yetiyordu. Beni zayıf ve ona bağımlı sanıyordu. Ama yakında ne kadar yanıldığını anlayacaktı.
