Yapılan gizli soruşturmada, oligarkın en yakınındaki isimlerden birinin, standart testlerde asla çıkmayan bu nadir zehri adamın içeceklerine her gün küçük dozlarla karıştırdığı ortaya çıktı. O gün yoğun bakımda sadece bir hayat kurtulmamıştı; aynı zamanda en büyük uzmanlığın bazen diplomada değil, hayatın acı tecrübelerinde saklı olduğu kanıtlanmıştı. Bilim yanılmıştı ama dikkatli bir göz ve keskin bir koku duyusu, ölümü bile alt etmeyi başarmıştı.
Doktorlar, ölmek üzere olan oligarkın teşhisini tartışırken temizlik görevlisinin derhal yoğun bakımdan çıkmasını istediler; ancak temizlikçi kadının hastalığın adını söylemesiyle tüm doktorlar dehşetten donakaldı
“Siz her şeye baktınız ama en önemli şeyi unuttunuz: Bu adam zehirleniyor,” dedi kadın kararlı bir sesle. Doktorlar şaşkınlık içindeyken, yıllar önce fabrikada çalışan kocasının maruz kaldığı nadir bir toksini anlattı. Bu zehir, vücuda alındıktan birkaç saat sonra kanda iz bırakmadan parçalanıyor ama sinir sistemini içten içe kemiriyordu. Kadın, hastanın çarşafındaki o çok hafif, neredeyse fark edilmeyen acı badem kokusunu işaret etti. Bu koku, sıradan doktorların burnundan kaçan ama ölümü fısıldayan bir işaretti.
O andan itibaren hastanedeki her şey değişti. Oligark derhal izole bir odaya alındı, tüm personeli değiştirildi ve temizlikçi kadının uyarısıyla özel bir detoks tedavisine başlandı. On iki saat sonra, günlerdir alarm veren o cihazlar sakinleşti; nabız düzeldi, nefes normale döndü. Sabaha karşı oligark gözlerini açtığında, modern tıbbın devleri, ellerinde paspasla hayat kurtaran bu kadının önünde saygıyla eğilmek zorunda kaldılar.
