Richard, belgeleri imzaladıktan sonra personeline dönerek şu tarihi dersi verdi: “Asla bir insanı kıyafetlerine göre yargılamayın. Bu sizin en büyük dersiniz olsun.” Ertesi gün otel hiçbir şey olmamış gibi kapılarını açtı ancak personelin artık çok iyi bildiği bir gerçek vardı: Bu kapıdan giren her insana gösterilen saygı, bir kariyerin tek teminatıydı.
“Defol git buradan dilenci!” — Eski püskü ve kirli giysiler içindeki yaşlı adama bunu söylediler; ancak binanın asıl sahibinin o olduğundan habersizdiler.
Sakin bir sesle “Tazeleyici duş için teşekkürler, şimdi işe koyulalım,” dedi ve telefonuna uzandı. Birkaç dakika içinde otelin avukatları ve yönetim kurulu üyeleri lobiye girdiğinde gerçek, bir tokat gibi herkesin yüzünde patladı: Bu “fakir” ihtiyar, aslında otel zincirinin tek sahibi Richard Morgan’dı. Güvenlik görevlileri anında kapı dışarı edildi; saygısız resepsiyonist ise mesleki kara listeye alınarak kariyerine son verildi.
