Boşanmış kocam alaycı bir şekilde bana eski bir yastık fırlattı ama ben örtüyü çıkardığımda
Yanaklarımda kuruyan gözyaşlarıyla orada otururken, bırakma zamanının geldiğini biliyordum. Sadece acı ve hayal kırıklığından değil, yanımda taşıdığım pişmanlıklardan. Mektupları ve kolyeyi dikkatlice kutuya geri koydum, kapağı kapattım ve yatağımın yanındaki küçük masanın üzerine koydum.
O gece, artık boş olan yastığa başımı koyduğumda garip bir huzur hissettim. Geçmişin ağırlığı kalkmıştı ve onun yerine gelecek için bir umut ışığı hissettim. Önümdeki yolun zorlu olacağını biliyordum ama kendi yolumu ve mutluluğumu bulmak için yolumu çizmeye kararlıydımVe böylece, perdelerin arasından sızan yeni bir günün şafağıyla gözlerimi kapattım, kendime yeniden hayal kurmama izin verdim - yeniden inşa edilen bir hayatın, yeni başlangıçların ve sonunda kendi içimde huzuru bulmanın hayalleri.
