Bir Koca Karısını Sahte Bir Ölımle Kandırmaya Çalıştı

Bir gün, sosyal medyada gördüğü “eşinin sevgisini ölçmek için yapılan şakalar” tarzı videolardan etkilenerek aklına çılgın bir fikir geldi. Karısının kendisini gerçekten sevip sevmediğini anlamak için, sahte bir ölüm senaryosu hazırlayacaktı. Arkadaşının mezarlıkta çalışan bir tanıdığı vardı; bir sahte rapor, bir ambulans kaydı ve birkaç düzenleme ile bunu kolayca yapabileceklerine inandı.
Plan basitti: Evden çıkarken karısına “birkaç işim var” deyip gidecek, kısa süre sonra da karısına “Hakan trafik kazasında ağır yaralandı” diye bir mesaj gönderilecekti. Ardından eve gelen görevli gibi davranan bir kişi, “malesef kurtarılamadı” diyerek haberi verecekti. Hakan ise gizlice onların tepkisini izleyecekti.
Tuhaf, acımasız, ma onun için tek amaç vardı: Karısının ne kadar üzüleceğini görmek.
Plan uygulamaya kondu. Mesaj gönderildi. Yaklaşık bir saat sonra görevli eve geldi ve Hakan’ın “öldüğünü” söyledi. Herkes Hakan’ın karısının çığlıklar atacağını, kendini yerlere atacağını, gözyaşlarına boğulacağını düşünüyordu.
Ama Elif… şaşırtıcı bir şekilde sessiz kaldı.
Görevli haberi verdiğinde Elif’in yüzünde ne panik, ne çığlık, ne de şaşkınlık vardı. Sadece derin, anlaşılması güç bir nefes aldı. Gözleri hafifçe doldu ama bir damla yaş bile akmadı. Ardından sakin bir sesle:
“Tamam… artk bitti demek,” dedi.
Bu cümle Hakan’ı adeta tokat gibi çarptı.
Elif, görevliye teşekkür etti, kapıyı kapattı ve evin içinde sessizce dolaşmaya başladı. Kütüphaneden bir dosya çıkardı: boşanma evrakları. Tarihi bir hafta öncesine aitti.
Hakan bunu gördüğünde olduğu yerde donakaldı. Karısı onun öldüğüne değil, ölümüne üzülmek yerine özgürlüğüne kavuştuğunu düşündüğüne inanıyordu. Bu sahte ölüm oyunuyla karısının sevgisini ölçmeye çalışan Hakan, Elif’in aslında çoktan ondan kopmuş olduğunu fark etti.
Bir süre sonra Elif, masaya oturup kendi kendine konuşur gibi fısıldadı:
“Belki de kader beni kurtardı… Belki de bugün benim yeniden doğduğum gündür.”
Hakan artık daha fazla dayanamadı, oyunu bozmak zorunda kaldı. Kapıdan içeri koşarak girdi.
“Elif! Her şey bir şakaydı! Ben ölmedim! Neden böyle davrandın?”
Elif gözlerini kaldırdı, hiç şaşırmadı. “Çünkü, Hakan…” dedi, “…sen zaten uzun zamandır benim için yaşamıyordun.”
Bu sözler Hakan’ın içini paramparça etti. Sahte ölüm oyunu, evliliklerini kurtarmak bir yana, gerçekleri acımasız bir şekilde ortaya sermişti.