
Gözleri yorgun ama kararlı bir ifadeyle parlayan asker, yıllar süren savaştan sonra sonunda evine dönmenin heyecanını yaşıyordu. Her adımında kalbindeki özlem, ona kaybolmuş günlerin anılarını hatırlatıyordu. Kapıyı açtığında, içeriye süzülen güneş ışığıyla birlikte yüzüne bir mutluluk ifadesi yayıldı; fakat o an, gözleri bir anlığına dondu. Kız kardeşi, evin tam ortasında dururken gözleri birbirine kilitlendi. Yüzünde derin bir acı, bir hüzün vardı; sanki bir şeyler eksikti. O anda, yıllarca süren savaşın sadece fiziksel bir mücadele olmadığını, insanların ruhlarında da derin yaralar açtığını fark etti. Kız kardeşinin gözlerinde, kaybolan zamanın izleri ve duygusal bir yük vardı. Asker, o sahnenin büyüsünde kaybolmuşken, kendi içsel savaşının ne denli önemli olduğunu anlamaya başladı.g'rsele ilerlyn devamı snraki syfada..