Bazen insanlar aptalca hareketler yaparlar. Tehlikeden kaçmak yerine video çekmeye öncelik veriyorlar.

Bu güçlü nehrin kıyısında durduğunuzu ve suyun şiddetle çalkalandığını hayal edin. Delik sadece hafif bir dalgalanma değildir; yoluna çıkan her şeyi veya herkesi silip süpürebilecek güçlü bir dalgalanmadır. Ancak güvenlik uyarılarının ötesine geçen, akıllı telefonlarını uzatan, ayaklarının altındaki tehlikeli zeminden habersiz yaklaşanlar da var. Mükemmel kareyi yakalama ihtiyacı, kendini koruma içgüdüsünün önüne geçer.

Bu davranış gelgit sondajlarıyla sınırlı değildir. Dünyanın her yerinde insanlar, anı yakalamak uğruna tehlike karşısında yanlış hamleler yapıyor. Milli parklarda ziyaretçiler, sırf selfie çekmek için tabelaları ve bariyerleri görmezden gelerek vahşi hayvanlara biraz daha yaklaşıyor. Doğal afetler sırasında bireyler sığınak aramak yerine doğa şartlarına maruz kalarak çevrelerindeki kaosu belgeliyorlar.

Bu fenomen o kadar yaygın ki, toplumun teknoloji ve sosyal medya ile ilişkisi hakkında sorular ortaya çıkarıyor. Deneyimlerin ekranlardan süzüldüğü, doğrulamanın beğeniler, yorumlar ve paylaşımlar şeklinde geldiği bir zamanda yaşıyoruz. Hayatlarımızı belgeleme ve yayınlama dürtüsü bazen temel hayatta kalma içgüdülerimizi gölgede bırakabilir.G'rselden son sayfaya ılerleyelım...