
Gece yarısının karanlık sessizliği, bir anda kaygı dolu bir fısıldama ile bozuldu. Telefonun ekranında babamın adı belirdiğinde içimde bir korku belirdi; daha önce hiç böyle bir şey yaşamamıştım. Sesindeki titreme, kelimelerinin ağırlığı, içimdeki huzursuzluğu katladı. 'Eve gelme, nerede isen orada kal' dedi. Her cümlesinde bir aciliyet vardı ve o an, dünya başıma yıkılıyormuş gibi hissettim. Pencereden dışarı baktım; karanlık bir gölge gibi beliren polis araçları, sokakları kuşatmaya başlamıştı. Ne olduğunu anlayamayacak kadar karmaşık bir durumdaydım. Düşüncelerim hızla uçuşuyor, yaşadığım anın gerçekliğine ayak uydurmakta zorlanıyordum.
g'rselden ilerlynz de'vamı sonraki sayfada..