Annemin vefat ettiği gün üç kardeş evi temizlediler ve

Battaniyeler biz çocukken annem tarafından el yapımıydı. Her birine küçük, gizli cepler dikmişti, yaşlandıkça onları küçük hatıralarla, paylaşılan anları hatırlatarak doldurmayı amaçlıyordu. Tahta kutu sadece ilk keşifti. Kızım ve ben diğer battaniyeleri aradık ve annemin gizli hazinelerinden daha fazlasını bulduk: bir yaz pikniğinden preslenmiş bir çiçek, bir aile gezisinden küçük bir deniz kabuğu ve belki de çocukluğumuzdaki saç kesimlerimizden birinden mendile sarılmış bir tutam saç.

Bu hazineleri gün yüzüne çıkardığımızda annemle yıllardır hissetmediğim derin bir bağ hissettim. O battaniyelerin altında bize hikayeler okuduğu anılar canlandı, her anı sanki dün olmuş gibi canlıydı. Kardeşlerimin değersiz diyerek bir kenara attığı battaniyeler birdenbire paha biçilmez bir anlam kazandı.G'rselden son sayfaya gecelım...