Karısını yedi günlük bir iş gezisine gönderdikten sonra, koca metresiyle yalnız kalmaktan dolayı heyecanlıydı; ama eve döndüğünde, orada gerçek bir sürprizin onu beklediğinden haberi yoktu

Karısını bir hafta uzaklara gönderdikten sonra adam mutluluktan havalara uçuyordu. Karısı onun bu ayrılıktan gizlice ne kadar mutlu olduğunu bilmiyordu.

“Beni bir haftalığına gönderiyorlar,” dedi bavulunu toplarken. “Sensiz burada nasıl idare edeceksin?”

“İdare ederim tabii,” diye mırıldandı, ama içinden özgürlüğe kalan dakikaları sayıyordu zaten.

Havaalanına giderken, o günleri nasıl geçireceğini hayal ediyordu: sessizlik, dinlenme ve en önemlisi — kendisinden neredeyse on beş yaş genç metresi. Uzun zamandır saklanmak zorunda kalmayacağı ve en az bir hafta boyunca onunla açıkça yaşayabileceği anı bekliyordu.

Karısı güvenlikten geçer geçmez dayanamadı ve hemen metresini aradı:

“Hazırlan. Seni almaya geliyorum. Ev tamamen bizim — tam bir hafta!”

Kız heyecanla kabul etti. Yarım saat sonra ikisi de apartman kapısının önünde duruyordu. Adam anahtarı kilide soktu, zaten onların “mini hayatlarını” hayal ediyordu, kontrol veya şüphe olmadan.

Ama kapı açılır açılmaz ikisi de donakaldı. İçeride korkunç bir sürpriz bekliyordu devamı..

Tam oturma odasının ortasında kayınvalidesi duruyordu. Önlük giymiş ve kepçe elinde, sanki yıllardır evin hanımıymış gibi.

“Ah, damat, döndün mü!” dedi neşeyle, onun şokunu fark etmeden bile. “Kızım benden bir hafta burada kalmamı istedi: temizlik yap, yemek pişir, her şeyi hallet. Ben de biraz erken geldim diye düşündüm.”

Koca konuşamıyordu. Tek kelime bile. Sadece arkasındaki metresin görüşünü gizlice engellemeye çalışıyordu.

Ama kayınvalide zaten bakışını kaldırmıştı. Kızı gördü. Bavulu gördü. Her şeyi anlaması üç saniye sürdü.

“Ve o… kim?” diye sordu, gözlerini kısarak.Devamı sonrki syfada..