Düğünden Bir Hafta Önce

Düğüne sadece bir hafta kalmıştı.

O akşam, gelecek damadı çiftlik evlerine davet etmişlerdi. Kayınpeder mangal yapıyor, kaynana salataları hazırlıyor, gelin adayı sevgiyle gelecekteki kocasının etrafında koşturuyordu. Her şey mükemmel görünüyordu — mutlu bir ailenin film sahnesi gibiydi.

Gece biraz sarhoş olan kayınpeder, karısına eğilerek fısıldadı:

— Biliyor musun... yine de damadın arabasına bir kamera takmak istiyorum. Kızımıza gerçekten doğru bir adamla evlendiğinden emin olmak için.

Kaynana öfkeyle neredeyse boğulacaktı:

— Aklını mı yitirdin? — tısladı. — Onu neredeyse iki yıldır tanıyoruz. İyi, akıllı bir çocuk. Böyle bir şey yapmak ne kadar kirli bir şey olurdu.

— Farketmez, — kayınpeder başını salladı. — Zarardan iyidir. Her şey temizse, düğünden sonra paranoyamıza güleriz.

Bunun yarım saat sonra, kayınpeder damat adayına yaklaştı ve arabasının içini “kendi gelecekteki aracım için fikir almak” istermiş gibi inceleyeceğini söyledi.

Gösterişli olmayan küçük bir kamerayı, gösterge panelindeki boşluklara hızlıca taktı. Öyle küçüktü ki neredeyse fark edilmesi imkânsızdı.

Ertesi gün, kayınpeder “küçük casus görevini” tamamen unutmuş halde uyandı. Onu sadece karısı yanından geçerken gayet sıradan bir şekilde sorduğu bir cümle hatırlattı:

— Ee? Damat adayına baktın mı? Her şey yolunda mı?

Kayınpeder sersemlemiş gibi gözlerini kırptı:

— Hah! Tamamen unutmuşum… Laptopu getir. Bir bakalım.

İlk dosyayı açtıklarında, kayınpeder ile kaynana dondular. Damat adayının yaptıkları ve söyledikleri… şüphelendiklerinden bile daha kötüydü.

Damat aile evinden arabaya binmiş ve motoru çalıştırmıştı. Her şey normal görünüyordu… ta ki yirmi dakika sonra eve dönmek yerine bölgedeki terk edilmiş depoların bulunduğu eski sanayi bölgesine dönünceye kadar.

Araba iki boş depo arasına durdu. Bir dakika sonra başka bir araba görüntüye girdi. İki adam indi — açıkça arkadaş gelip selamlaşmak için değil gibiydi.g'rsele ilerlyn devamı sonrki syfada..