MİLYONER ERKEN GELİNCE, OĞLUNUN MUTFAK ÇÖPÜNÜ KURCALAYIP YEMEK ARADIĞINI GÖRÜNCE ÖFKELENDİ
Çeşme’nin en gösterişli villalarından birinde, deniz kokusunun zeytinliklerle karıştığı yağmurlu bir akşamda, Cihan Adalı işten yorgun argın evine dönüyordu. 50 yaşındaki başarılı iş adamı, milyonlarca liralık servetine rağmen kendini çoğu zaman yalnız hissediyordu. O gece, villanın lüks mutfağında bir şeyler atıştırmak için kapıyı açtığında beklenmedik bir manzarayla karşılaştı. Küçük oğlu Umut, kirli pijamasıyla çöp poşetini karıştırıyor, minik elleriyle atılmış yemek artıkları arasında yiyecek arıyordu.
Cihan’ın kalbi sıkıştı. Oğlu, babasını fark etmeden bayat bir ekmek parçasını hazine gibi tutuyordu. “Baba, ben açtım. Bugün bana akşam yemeği kalmamıştı,” dedi titrek sesiyle. Cihan’ın dünyası altüst oldu. Lüks villanın içinde, kendi çocuğu açlıktan çöp karıştırıyordu. Nasıl fark etmemişti? İşe o kadar gömülmüştü ki, evde olup bitenden habersiz kalmıştı.
Dizlerinin üstüne çöktü, oğlunun gözlerindeki korkuyu gördü. “Neden bana söylemedin?” diye sordu. Umut, gözlerini yerden kaldırmadan, “Serap teyze yaramaz çocukların yemek hak etmediğini söyledi. Ben de bugün okulda yaramazlık yapmışım,” dedi. Cihan’ın boğazındaki düğüm büyüdü. Çocuğunun yanaklarındaki çukur, kemiklerinin belirginliği gözünden kaçmamıştı.
O gece, Cihan için hayatının en büyük dönüm noktasıydı. Oğlunu tekrar kazanmak ve ona zarar verenleri adalete teslim etmek için yeni bir mücadele başlıyordu. Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Cihan, Umut’un odasına girdi. Çocuk hala derin uykudaydı. Dolabını açtı, Umut’a aldığı pahalı kıyafetler neredeydi? Dolap neredeyse boştu. Birkaç solmuş tişört, bol gelen bir eşofman ve yıpranmış bir pijama…
Umut’u banyoya götürdüğünde sırtında ve kollarında mor izler gördü. “Bunlar ne Umut?” diye sordu sesi titreyerek. Çocuk hemen kollarını göğsüne çekti. “Düştüm baba,” dedi mırıldanarak. Cihan dizlerinin üzerine çöktü, oğlunun göz hizasına geldi. “Bana doğruyu söyle oğlum. Bu izleri kim yaptı?” Umut’un gözleri doldu. “Serap teyze bazen kızıyor. Çok gürültü yaptığımda veya bir şey kırdığımda beni tutuyor. Bazen çok sert tutuyor.”
Cihan’ın içinde bir yanardağ patladı. Nasıl olurdu da kendi evinde, kendi çocuğuna böyle davranılırdı? O gün tüm toplantılarını iptal etti, evde kalmaya karar verdi. Serap, ipek sabahlığı ve kusursuz makyajıyla mutfağa indiğinde kocasının evde olmasına şaşırdı. “Hayırdır Cihan?” diye sordu. “Sadece biraz evde çalışacağım,” dedi Cihan..g'rsele ilerlyn devamı sonrki syfada..
