
Mutfakta dolanan hafif bir koku, başımı döndüren bir merak uyandırıyordu. Gözüm, tezgahın üstünde duran bir torbaya takıldı; içerisi kararmış, hasar görmüş domateslerle doluydu. Onların o canlı kırmızı renkleri nasıl böyle solgunlaşabilirdi? Her biri, sanki içerisinde bir sır barındırıyormuş gibi, derin bir sessizliğe bürünmüştü. Bir an için, bu domateslerin geçmişini düşündüm; belki de taptaze bahçelerde, güneşin altında büyümüşlerdi. Şimdi ise hayatlarının son dönemecindeydiler ve üzerlerindeki lekeler, unutulmuş anların izlerini taşıyordu. Merakım doruğa ulaştığında, bu sır perdesini aralamak için harekete geçmeye karar verdim.
D'evamı sıonrakı sayfadadır...