
Hikâyenin Devamı
Aylin ve Eren’in vakıf açılışındaki konuşması ülkede geniş yankı buldu. Ertesi gün ulusal gazetelerin manşetlerinde onların fotoğrafı vardı. “Bir Çocuğun Sesi Ülkeyi Değiştirdi” başlığı, pek çok kişinin içindeki umudu yeniden hatırlattı.
Kemal ise sessizce barınağa gidip gelmeye devam etti. Kendine yeni bir görev edinmişti: Aylin ve Eren gibi görünmez çocuklara sadece bir defalık yardım etmek değil, onlara sürdürülebilir bir yaşam yolu açmak. Barınak çalışanlarıyla eğitim projeleri, psikolojik destek hizmetleri ve kıyafet yardımları için planlar yaptı. Yavaş ama emin adımlarla bölgede yepyeni bir dayanışma ağı oluşuyordu.
Bir gün, Aylin barınakta Kemal’e çekingen bir bakışla yaklaştı.
“Büyüyünce… marketinizde çalışabilir miyim?” diye sordu.
Kemal gülümsedi.
“İstersen daha da fazlasını yapabilirsin. Senin için kapılarımız her zaman açık, yeter ki hayallerinden vazgeçme.”
Aylin’in gözleri ışıldadı. Belki ilk kez, bir yetişkin ona gerçekten inandığını hissettirmişti.G'rsele ilerlyn devamı sonrki syfada..