İşten eve geldim, oğlum beni sarıldı, ağlamaya başladı ve

… tavrı değişti. Annem kendi kendine alçak, mırıldanan bir sesle konuşmaya başladı, kelimeleri anlaşılmazdı, sanki orada olmayan biriyle konuşuyordu. Oğlum gözle görülür şekilde rahatsız görünüyordu, sandalyesinde huzursuzca kıpırdanıyordu.

Sonra, olan şey beni yerimde donup bıraktı. Annem, aniden ve açıklanamaz bir öfkeyle, oyuncağı masadan hızlı bir hareketle süpürdü ve oyuncağı yere düştü. Oğlumun gözleri korkuyla büyüdü ve geri çekildi, davranışlarındaki ani değişiklikten açıkça korkmuştu. Ona sert bir bakış attı, gözleri vahşi bir şekilde mırıldandı. O anda fark ettim ki, bu sadece yorgunluk ya da yaş değil, ona yetişiyordu.

Dolaptan çıktım, kalbim göğsümde bir davul gibi çarpıyordu. "Anne!" Sesim şok ve endişe karışımıyla seslendim. Bana döndü, ifadesi anında şaşkınlığa dönüştü, sanki transtan yeni uyanmış gibi.D'evamı sıonrakı sayfadadır...