
Otoyolda ilerlerken, gözlerim bir köpek annesinin çaresizliğine takıldı. Alman Çoban köpeği, yavrusunun yaralı olduğunu ve yardım arayışında olduğunu belli ediyordu. Hızla akan trafiğin ortasında, annesinin yanında çaresizce yatan bu küçük yavru, yaşam ile ölüm arasında bir savaş veriyordu. Keskin bir içgüdü ile durdum, kalbim hızla çarparken, hemen yavrucuğu dikkatlice aldım. Anneliğin o derin ve dokunaklı bağı gözlerimin önünde canlanırken, bir yandan da trafiğin tehlikelerine karşı dikkatli olmalıydım. O an, hayatın ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha anladım; bir hayvanın annelik içgüdüsü, her türlü tehlikeyi göze alabiliyordu. Sanki zaman durdu, etrafımdaki tüm sesler silindi ve sadece o an, o gözlerdeki acı kalmıştı.
de'vamı sonraki sayfada..