Genç gelin her gün çarşafları değiştirirdi ta ki kayınvalidesi battaniyeyi kaldırıp altındakı kanı görene kadar….

Oğlum Michael, Emily ile evlendiğinde, dualarımın sönmüş olduğunu sanıyordum. Anne gibi her şeyi dilebiliyordu—kibar, kibar, çok tatlı. Bir yıl boyunca Bosto'yu üniversitede buluşmuşlardı, Michael onu evine getirmişti. İlk annesinden itibaren herkesi etkiledi—akrabalarını, akrabalarını, hatta kapıdaki çılgın yaşlı kadın, a'you seven her zaman. "Sen boş yersin, Limada," diye insanlar bana derdi. "O, oğlunu mutlu edecek kadın çocuğu." Onlara inandım.

Evden sonra, evimin önündeki küçük Massachsetts evine taşındılar. Onlara mahremiyet vermeye çalıştım, yanında kalmak ve yardım etmek için başka bir şey yapmaya çalıştım. Her şey mükemmel görünüyordu—Emily'nin eski bir alışkanlığı hariç. Her an, başarısız olmazsa, yatağı tamamen soyacaktı. Çarşaflar, yastık kılıfları, yorgan — her şey çamaşır makinesine gidiyordu. Bazen onları her gün yıkardı. Onun sadece bir kişi manakı olduğunu düşündüm, çünkü beni endişelendirmesi gerekiyorduO gün, geşeyle sordum, "Emily, ne için her gün çamaşırları yıkıyorsun? Kendini giyeceksin."

Gülümsedi, hala yatan çarşaflardan kalan kalpları ıslaktı. "Ah, bu Anne. Ben de dist için çok sesitive ediyorum. Temiz çarşaflar daha iyi uyumama yardımcı oluyor.".D'evamı dıger sayfamızdadır..