
Leyla, gözlerini kısmış halde Nermin Hanım’a doğru bir adım attı.
“Benim koltuğuma kirli eteğinle oturamazsın!” diye tısladı.
Üçüzler ürkerek büyükannelerine sokuldu.
Nermin Hanım’ın yüzü kızardı ama sesini alçaltmadı:
“Leylacığım, bu ev hepimizin. Çocuklarla ilgileniyordum sadece…”
Leyla, sinirle elindeki sürahiyi kaldırdı. İçinde sabah temizliği için biriktirdiği kirli su vardı.
“Bari şu işe yarasın!” diye bağırdı ve—
💦 Çamurlu suyu Nermin Hanım’ın ve üç küçük çocuğun üzerine boca etti.
Çocuklar çığlık attı.
Nermin Hanım’ın ince omuzları titredi, yaşlı kadın gözlüklerinin arkasından sessizce ağlamaya başladı.
Tam o sırada…
👉 Kapı sertçe açıldı.
Çınar iş toplantısını erken bitirmiş, ailesine sürpriz yapmak için aniden eve gelmişti.
Olanları gördüğü anda olduğu yerde dondu.Devamı sonrki sayfda..