
Hayat, çoğu zaman beklenmedik sürprizlerle doludur. 29 yaşında evli bir kadın olarak, kendimle ve çevremle olan ilişkilerime dair derin bir iç görüye sahip olduğumu düşünmüştüm. O yaşta herkesin gözünde kurulu bir hayatın yanı sıra, içsel bir huzursuzluk da taşımak zorundaydım. Evlilik, bir yudum mutluluğun yanı sıra, sorumlulukları da beraberinde getiriyordu. Dışarıdan bakıldığında her şey kusursuz görünse de, içimdeki çatışma büyüyerek devam ediyordu. Kendim olma mücadelesi verirken, toplumun beklentileri arasında kaybolmuş hissediyordum. Bu denklemin neresindeydim? Kendimle barışmam için daha ne kadar yol kat etmem gerekiyordu?
g'rselden ilerlynz de'vamı sonraki sayfada..