“16 yaşındaki kızım, hayalindeki dikiş makinesini almak için aylarca para biriktirdi. Para biriktiremeyince…

Lily'nin hayallerinin havuzun dibine batışını izlerken, içimde bir kararlılık dalgası hissettim. Bu sadece dikiş makinesiyle ilgili değildi. Saygı, empati ve anlayış öğretmekle ilgiliydi; Rachel'ın ve hayal kırıklığı yaratan bir şekilde Mark'ın da öğrenmesi gereken derslerdi bunlar.

Havuzun başında diz çökmüş, gözlerinden yaşlar süzülen Lily'ye döndüm. "Tatlım," dedim yumuşak bir sesle, "bunun üstesinden geleceğiz. Söz veriyorum."

Gözleri benimkilerle buluştu; hiçbir çocuğun, onu desteklemesi ve büyütmesi gereken kişilerden asla deneyimlememesi gereken bir acıyla doluydu. Ayağa kalkmasına yardım ettim ve gözyaşlarını nazikçe sildim. "İçeri gir ve kurulanmaya başla. Bunu sonra konuşuruz."

Lily eve doğru yürürken, Rachel ve Mark'la yüz yüze geldim. Rachel'ın kibirli ifadesi değişmeye, yüzünden bir belirsizlik ifadesi geçmeye başlamıştı. Mark, belki de kendi pişmanlığıyla boğuşuyor, göz temasından kaçınarak bakışlarını kaçırdı..Devamı diger syfada..