Altı yaşındaki kızım sunağın başında bana yalvarıyordu: “Beni yeni anneyle bırakma…”

"Baba, burada istenmediğimi söylüyor. Gitmemi istiyor."

Sözleri, düğün günü gerginliğinin ve heyecanının sisini delen bir hançer gibiydi. Lily'yi kendime doğru çektim, narin bedeni kollarımda titriyordu. Masum, yas tutan çocuğuma nasıl bu kadar incitici bir şey söylenebilirdi? Zihnim hızla çalışıyor, evlenmeye çok yakın olduğum Claire hakkında bildiğimi sandığım her şeyi sorguluyordum.

"Lily, söz veriyorum, her zaman yanında olacağım," diye güvence verdim, ama kendi sesim belirsizlikle titriyordu. "Bunu birlikte çözeceğiz."

Ailem ve arkadaşlarımın önünde sunağın önünde dururken, kızımın sözlerinin ağırlığı yüreğimi sızlattı. Gelinliğiyle ışıl ışıl parlayan ve birkaç adım ötede olup biten kargaşanın farkında bile olmayan Claire'e baktım. Lily'nin sıkıntısıyla Claire'in sakin tavrı arasındaki tezat rahatsız ediciydi.Devamı diger syfada..